Tropem Syrenki

Na temat akcji ratowania (a w zasadzie odtwarzania) sgraffito na ścianie budynku Zespołu Państwowych Szkół Muzycznych przy Bednarskiej jest już wpis. Powstał kiedy renowacji została poddana pierwsza połowa dekoracji i na ścianę powróciła jedna z Syrenek, ta reprezentująca Starą Warszawę. W międzyczasie, w listopadzie 2024 roku cała akcja doczekała się happy endu. Udało się odtworzyć drugą połowę dzieła, prezentującą Nową Warszawę i teraz na Mariensztacie znów można podziwiać obie Syrenki. Warto przypomnieć, że sgraffito powstało w 1952 roku wg projektu Jana Seweryna Sokołowskiego, przy współpracy Zofii Czarnockiej-Kowalskiej. Przedstawia dwie panoramy Warszawy - starą i nową, na ich tle lud pracujący Stolicy obu epok, oba obrazy zwieńczone adekwatnymi do czasów Syrenkami. I już znowu można napisać powyższe zdanie w czasie teraźniejszym, ale mało brakowało, żeby dzieło zostało utracone na zawsze. Na szczęście po wpisaniu budynku do rejestru zabytków zaświtała nadzieja na renowa...

  W poprzednim odcinku... W poprzednim wpisie narzekałam na to, że wykonane kilkadziesiąt lat temu sgraffita i freski na warszawskich kamienicach zaczynają się sypać i przywoływałam przykłady udanych renowacji na Starówce i MDMie.  Tym razem historia nieco bardziej dramatyczna, o Syrenkach co nie doczekały renowacji... Ale z happy endem! Zajmujące całą ścianę sgraffito na budynku  Zespołu Państwowych Szkół Muzycznych przy Bednarskiej powstało w 1952 roku wg projektu Jana Seweryna Sokołowskiego, przy współpracy Zofii Czarnockiej-Kowalskiej. Przedstawiało dwie panoramy Warszawy - starą i nową, na ich tle lud pracujący Stolicy obu epok, oba obrazy zwieńczone adekwatnymi do czasów Syrenkami. Przedstawiało, w czasie przeszłym, ponieważ zdążyło niemal całkowicie odpaść ze ściany.  Na szczęście po wpisaniu budynku do rejestru zabytków zaświtała nadzieja na renowację. W 2022 roku odtworzono jedną połowę dzieła i na Bednarską wróciła pierwsza z zaginionych Syrenek, ta histo...

  Wersji legendy o Syrence jest kilka. Najpopularniejsza brzmi w skrócie tak: Dawno temu w Wiśle mieszkała piękna Syrenka. Śpiewała tak pięknie, że rybacy postanowili ją wyłowić i trzymać w beczce, żeby pokazywać na jarmarkach i dzięki temu się wzbogacić. Na szczęście jeden z nich zakochał się w pięknej wodnej pannie i zwrócił jej wolność. Od tego czasu Syrenka strzeże Warszawy a Warszawa kocha swoją Syrenkę. Właśnie moment chwytania wodnej panny przez rybaków pokazuje sgraffitowa dekoracja autorstwa Zofii Czarnockiej-Kowalskiej. Syrenka ustrzelona 30 maja 2012 hybrydką minolty.